Zapiaszczenie – zniekształcenia góry pasma przypominające szelest piasku.

Zapiaszczenie to rodzaj zniekształcenia dźwięku występujący najczęściej w górnym paśmie częstotliwości, które objawia się charakterystycznym, przypominającym szelest piasku efektem. W nagraniach audio oraz sygnałach przetwarzanych elektronicznie może pojawić się jako nieprzyjemny, „szorstki” dźwięk, zaburzający naturalność i klarowność reprodukcji. Zjawisko to jest szczególnie widoczne w materiałach o wysokiej dynamice lub tam, gdzie zastosowano nadmierne wzmocnienie tonów wysokich.

Przyczyny zapiaszczenia mogą mieć źródło zarówno w fizycznych właściwościach sprzętu audio, takich jak przesterowane lub niskiej jakości przetworniki, jak i w procesach cyfrowej obróbki sygnału, na przykład podczas nadmiernej kompresji, zastosowania filtrów korekcyjnych lub nieliniowych efektów dźwiękowych. W akustyce i inżynierii dźwięku zapiaszczenie jest postrzegane jako defekt, który obniża jakość odsłuchu poprzez zniekształcenie charakterystyki widmowej i degradację detali harmonicznych.

W praktyce technicznej minimalizowanie tego efektu wymaga zastosowania odpowiednich metod nagłośnieniowych i edycyjnych, takich jak precyzyjne ustawienie korektorów graficznych, stosowanie filtrów górnoprzepustowych o łagodnym charakterze czy korzystanie z wysokiej jakości sprzętu. Kontrola poziomów sygnału i unikanie przesterowania to podstawowe działania zapobiegające powstawaniu zapiaszczenia, wpływającego negatywnie na odbiór dźwięku w studiu, na scenie lub w systemach audiowizualnych.