Total Harmonic Distortion – suma zniekształceń wprowadzanych przez sprzęt.

Jest to miara jakości przetwarzania sygnału audio, określająca stopień nieliniowości i zniekształceń wprowadzanych przez urządzenia elektroniczne lub akustyczne. Wyrażana jest jako stosunek sumy energii harmonicznych powstałych w wyniku nieidealnej pracy sprzętu do energii sygnału podstawowego, zwykle podawana w procentach lub decybelach. Im niższa wartość, tym mniejsze zniekształcenia i lepsza wierność sygnału wyjściowego względem wejściowego.

W praktyce zjawisko to wynika z działania elementów nieliniowych we wzmacniaczach, przetwornikach lub innych komponentach audio, które generują harmoniczne dźwięku nieobecne w oryginalnym sygnale. Jest to istotny parametr w diagnostyce oraz ocenie jakości sprzętu audio, nagłośnienia, a także podczas procesów nagrań i miksowania, gdzie zachowanie integralności sygnału jest kluczowe dla uzyskania czystego brzmienia.

Pomiar sumy zniekształceń harmonicznych pozwala inżynierom i technikom na optymalizację urządzeń i systemów akustycznych oraz na świadomy dobór komponentów, które minimalizują degradację dźwięku. Wysoki poziom THD może objawiać się jako szorstkość, zniekształcenia tonalne lub utrata przejrzystości nagrania, co w audiofilskich i profesjonalnych zastosowaniach jest niepożądane.