Szorstkość – brak gładkości, nieprzyjemna faktura wysokich tonów.

Termin odnosi się do percepcyjnej cechy dźwięku charakteryzującej się niedostatkiem gładkości oraz obecnością nieprzyjemnej faktury w zakresie wysokich tonów. W akustyce i technologii dźwięku szorstkość jest często wynikiem nadmiernego nasycenia sygnału harmonicznego lub obecności nieregularności w widmie częstotliwościowym, które powodują drażniące odbiór zjawiska. W nagraniach audio może pojawiać się wskutek nieodpowiedniego przetwarzania sygnału, kompresji czy niewłaściwej equalizacji, prowadząc do utraty naturalności oraz komfortu słuchowego.

W muzyce i produkcji dźwięku szorstkość jest często używana celowo jako efekt artystyczny, nadając brzmieniu określoną ekspresję lub surowość. Natomiast w sprzęcie audio – np. w głośnikach, mikrofonach czy wzmacniaczach – może być skutkiem nieliniowości lub ograniczeń technicznych komponentów, które wpływają na reprodukcję wysokich częstotliwości. Analiza i kontrola szorstkości są istotne dla zapewnienia jakości dźwięku, zwłaszcza w kontekście miksu i masteringu, gdzie celem jest uzyskanie równowagi między klarownością a naturalnością brzmienia.