Szerokość sceny – rozpiętość dźwięku od lewej do prawej krawędzi.

Termin odnosi się do zakresu przestrzennego, w jakim dźwięki są postrzegane od lewej do prawej strony w polu odsłuchowym. Szerokość sceny jest jednym z kluczowych elementów w percepcji przestrzennej dźwięku, istotnym zarówno w kontekście realizacji nagrań audio, jak i podczas odtwarzania muzyki czy efektów dźwiękowych. W praktyce jest to miara zdolności systemu audio lub produkcji do wiernego odwzorowania lokalizacji źródeł dźwięku na osi poziomej.

Efekt ten jest osiągany za pomocą technologii stereo lub wielokanałowych systemów nagłośnieniowych, które wykorzystują różnice w poziomach oraz czasach odtwarzania sygnału między kanałami. Szerokość sceny może być modyfikowana podczas miksowania, masteringu lub obróbki sygnału, między innymi przez regulację panoramowania, stosowanie opóźnień, korekcji częstotliwości czy efektów przestrzennych, takich jak pogłos czy modulacje fazy. W sprzęcie audio, takim jak głośniki, słuchawki czy interfejsy, odpowiednia konfiguracja i jakość komponentów znacznie wpływają na odbiór szerokości sceny.

W akustyce oraz psychoakustyce szerokość sceny stanowi ważny parametr analizy jakości dźwięku, który wpływa na realizm i immersję w odbiorze muzyki, filmów czy symulacji dźwiękowych. W wąskim polu charakterystyki dźwięk mogą wydawać się skondensowane i mniej zróżnicowane przestrzennie, podczas gdy szeroka scena stwarza wrażenie naturalnej i przestrzennej przestrzeni odsłuchowej, umożliwiając słuchaczowi precyzyjne zlokalizowanie źródeł dźwięku w poziomie.