Stereofonia (złudzenie) – oszukanie mózgu, by widział „scenę” między dwoma głośnikami.

Stereofonia (złudzenie) odnosi się do percepcyjnego efektu przestrzenności dźwięku uzyskiwanego dzięki odpowiedniemu rozmieszczeniu i synchronizacji dwóch lub więcej źródeł dźwięku, zazwyczaj głośników. Polega na oszukaniu mózgu słuchacza, który interpretuje różnice w czasie, głośności oraz barwie dźwięku docierającego do każdego ucha jako sygnały przestrzenne, tworząc wrażenie obecności źródeł dźwięku między głośnikami, a nie tylko bezpośrednio przy nich. Dzięki temu możliwe jest odtworzenie „sceny dźwiękowej”, w której dźwięki zdają się pochodzić z różnych punktów pomiędzy kolumnami, co zwiększa realizm i immersję odbioru.

Techniczne aspekty tego zjawiska opierają się na właściwym miksowaniu sygnałów audio, z uwzględnieniem opóźnień, poziomów głośności oraz charakterystyk częstotliwościowych, które wykorzystują naturalne mechanizmy słuchu przestrzennego. Efekt ten jest wykorzystywany w nagraniach muzycznych, produkcjach filmowych oraz systemach nagłośnieniowych, gdzie celem jest wierne odtworzenie sceny dźwiękowej, a także w systemach audio domowych i studyjnych. Stereofonia, choć warunkowana technicznie i psychofizjologicznie, pozostaje jednym z podstawowych sposobów percepcji przestrzeni przez dźwięk w technikach nagraniowych i odtwarzaniu audio.