Stereo – dwukanałowy zapis dźwięku dający złudzenie przestrzeni.

Jest to technika zapisu i odtwarzania dźwięku wykorzystująca dwa niezależne kanały audio, które są najczęściej emitowane przez dwa oddzielne głośniki. Dzięki różnicom sygnałów w poszczególnych kanałach uzyskuje się efekt przestrzenności, co pozwala słuchaczowi odbierać dźwięk jako pochodzący z różnych kierunków. Takie rozwiązanie umożliwia wierniejsze odwzorowanie naturalnego środowiska akustycznego oraz bardziej angażujące doświadczenie słuchowe w porównaniu do dźwięku mono.

Technologia ta znalazła szerokie zastosowanie w nagraniach muzycznych, produkcji filmowej, transmisjach radiowych oraz systemach dźwięku przestrzennego. W procesie nagrywania wykorzystuje się mikrofony ustawione w sposób pozwalający na rejestrację sygnałów różniących się czasem, natężeniem i barwą, co przekłada się na efekt stereofoniczny podczas odtwarzania. Przetwarzanie sygnału stereo w urządzeniach audio pozwala na kontrolę panoramy oraz realistyczne rozmieszczenie źródeł dźwięku w przestrzeni słuchowej.

Sprzęt audio, taki jak wzmacniacze, odtwarzacze oraz głośniki stereofoniczne, jest zaprojektowany tak, aby zachować i oddać te różnice pomiędzy kanałami. Stereofonia stanowi podstawę wielu systemów dźwięku przestrzennego, będąc ważnym krokiem w rozwoju technik nagłaśniania oraz reprodukcji dźwięku, które zmierzają do jeszcze bardziej złożonych i wielokanałowych form dźwiękowego odwzorowania przestrzeni.