Shoegaze – gatunek charakteryzujący się ścianą dźwięku gitar i wycofanym wokalem.

Jest to podgatunek muzyki alternatywnej wykształcony na przełomie lat 80. i 90., który cechuje się unikalnym brzmieniem powstałym dzięki zastosowaniu specyficznych technik nagraniowych i przetwarzaniu sygnału audio. Charakterystyczna dla stylu jest gęsta, wielowarstwowa "ściana dźwięku" stworzona przez nałożenie wielu partii gitarowych, zwykle silnie przesterowanych i modulowanych efektami takimi jak delay, reverb, chorus czy flanger. To rozbudowane użycie efektów gitarowych powoduje rozmycie i nasycenie dźwięku, tworząc bogatą i przestrzenną fakturę brzmieniową.

Wokal w utworach tego gatunku jest zazwyczaj wycofany, często zarejestrowany nisko w miksie, co nadaje mu charakter eteryczny i intymny, a jednocześnie pozwala instrumentalnej części dominować w ogólnej przestrzeni dźwiękowej. Pod względem akustyki i miksu, często stosuje się szerokie panoramowanie efektów i wielowarstwowe przejścia dynamiki, co wzmacnia wrażenie otaczającej, ciągłej fali dźwięku. Technologia nagrań koncentruje się na uzyskaniu gęstej, ale jednocześnie teksturowanej przestrzeni dźwiękowej, co czyni ten gatunek interesującym dla inżynierów dźwięku ze względu na wyzwania związane z balansowaniem i przejrzystością miksu.