Separacja – wyraźny odstęp między poszczególnymi instrumentami.

Termin odnosi się do właściwości w miksie audio lub podczas nagrywania, gdzie poszczególne instrumenty lub elementy dźwiękowe są słyszalne jako odrębne i wyraźne, bez nakładania się lub zlewania z innymi źródłami dźwięku. Ważna separacja ułatwia odbiorcy rozpoznanie każdego instrumentu, co wpływa na klarowność i czytelność przekazu muzycznego. Uzyskiwana jest dzięki odpowiedniemu kształtowaniu panoramy dźwiękowej (umiejscowieniu źródeł w przestrzeni stereo lub wielokanałowej), korekcji częstotliwościowej oraz zastosowaniu efektów przestrzennych, takich jak pogłos czy opóźnienia.

Kluczowym aspektem jest także kontrola dynamiki i poziomu głośności poszczególnych ścieżek, co zapobiega maskowaniu się dźwięków. Techniki separacji są szeroko wykorzystywane zarówno podczas nagrań i miksu muzycznego, jak i w systemach nagłośnieniowych oraz produkcjach dźwiękowych dla filmów i gier. Ostatecznym celem jest stworzenie pełnego, bogatego brzmieniowo obrazu dźwiękowego, w którym każdy element posiada własne miejsce, co przekłada się na lepsze wrażenia słuchowe oraz większą przejrzystość przekazu.