Psychoakustyka – nauka badająca, jak człowiek odbiera i interpretuje dźwięki.

Psychoakustyka to dziedzina nauki zajmująca się badaniem procesów percepcji dźwięku przez człowieka. Analizuje, w jaki sposób bodźce akustyczne są odbierane, przetwarzane i interpretowane przez układ słuchowy oraz mózg. Dzięki temu możliwe jest zrozumienie subiektywnych doznań słuchowych, takich jak głośność, barwa, wysokość czy przestrzenność dźwięków, które różnią się od parametrów fizycznych fal dźwiękowych.

W technologii dźwięku psychoakustyka ma kluczowe znaczenie dla projektowania urządzeń audio, systemów nagłośnieniowych oraz formatów kompresji sygnału dźwiękowego, np. MP3 czy AAC. Wykorzystuje się ją do optymalizacji sposobu kodowania dźwięku, eliminując informacje niesłyszalne lub mniej istotne dla ludzkiego ucha, co pozwala na redukcję rozmiaru plików bez znacznej utraty jakości odbioru. Ponadto psychoakustyczne modele wpływają na rozwój różnych technik przestrzennego odwzorowania dźwięku oraz systemów redukcji zakłóceń i szumów.

W dziedzinie muzyki oraz inżynierii dźwięku wiedza psychoakustyczna umożliwia lepsze kształtowanie brzmienia oraz odpowiednie miksowanie i mastering nagrań, tak aby efekty dźwiękowe były zgodne z percepcją słuchacza. Pozwala to osiągać bardziej naturalne i satysfakcjonujące wrażenia słuchowe zarówno podczas odsłuchu na sprzęcie audio wysokiej klasy, jak i w warunkach codziennych.