Próg słyszalności – najniższe natężenie dźwięku, jakie jesteśmy w stanie usłyszeć.

Próg słyszalności to najniższe natężenie dźwięku, które może zostać wykryte przez ludzkie ucho w warunkach laboratoryjnych, zazwyczaj przy częstotliwości 1 kHz. W akustyce oznacza minimalny poziom ciśnienia akustycznego, przy którym dźwięk staje się słyszalny dla przeciętnego człowieka, wynoszący około 0 dB SPL (decibeli względem ciśnienia odniesienia 20 µPa). Wielkość ta jest istotna przy kalibracji sprzętu audio, projektowaniu systemów nagłaśniających oraz analizie sygnałów dźwiękowych, zwłaszcza w kontekście zapewnienia odpowiedniej czułości i dynamiki urządzeń.

W przetwarzaniu sygnału i nagraniach audio próg słyszalności stanowi punkt odniesienia dla oceny, które dźwięki są percepowalne, a które mogą zostać uznane za szumy lub artefakty eliminowane w procesie filtracji i kompresji. W muzyce oraz produkcji dźwięku zrozumienie tego progu umożliwia optymalne dobranie poziomów głośności oraz dynamiki nagrania, aby zachować przejrzystość i naturalność brzmienia, bez przekraczania granicy dyskomfortu dla odbiorcy. Znajomość progu słyszalności jest również wykorzystywana w badaniach nad psychoakustyką i technologiach redukcji hałasu.