Pierwsze nagrania – eksperymentalne rejestracje dźwięku z XIX wieku.

Eksperymentalne rejestracje dźwięku z XIX wieku stanowią początki techniki nagrywania dźwięku i są fundamentalnym etapem rozwoju technologii audio. Pierwsze próby utrwalania fal akustycznych sięgają lat 50. i 60. XIX wieku, a ich twórcą był Édouard-Léon Scott de Martinville, który w 1857 roku skonstruował fonoautograf – urządzenie zdolne do wizualnego zapisu fal dźwiękowych na woskowej powłoce. Jednak fonoautograf nie był w stanie odtwarzać zapisanego dźwięku, pełnił wyłącznie funkcję rejestratora graficznego.

Przełom nastąpił w 1877 roku, kiedy Thomas Edison wynalazł fonograf, pierwszy aparat zdolny do zarówno rejestracji, jak i odtwarzania dźwięków. Fonograf wykorzystywał metalową folię lub cylinder pokryty cynowym roztworem, na którym za pomocą igły nanoszono wibracje generowane przez dźwięki. Urządzenie to posłużyło nie tylko do eksperymentów, ale zapoczątkowało rozwój przemysłu nagraniowego. W kolejnych latach technologia nagrywania dźwięku rozwijała się w kierunku poprawy jakości rejestracji, stabilności nośników oraz miniaturyzacji sprzętu, co umożliwiło szerokie zastosowania w muzyce, komunikacji i badaniach naukowych.