Otwartość – swobodne wybrzmiewanie dźwięków, brak zamknięcia „w pudełku”.

Pojęcie odnosi się do charakterystyki brzmienia dźwięku, w którym sygnały akustyczne mają możliwość swobodnego, naturalnego rozprzestrzeniania się bez odczuwalnego ograniczenia lub tłumienia przez elementy konstrukcyjne czy obudowę urządzenia. W kontekście nagrań audio i sprzętu odtwarzającego termin ten opisuje dźwięk, który nie sprawia wrażenia „zamkniętego” czy „przytłumionego”, lecz cechuje się przestrzennością, klarownością oraz uczuciem otwartości w zakresie pasma i dynamiki.

W technologii dźwięku i akustyce otwartość jest istotnym czynnikiem podczas projektowania mikrofonów, kolumn głośnikowych, wzmacniaczy oraz przestrzeni odsłuchowych. W sprzęcie audio osiąga się ją między innymi dzięki stosowaniu odpowiednich materiałów, konstrukcji obudów oraz właściwej geometrii elementów, co pozwala uniknąć rezonansów i niepożądanego tłumienia wysokich częstotliwości. W nagraniach multitrack, a także przy produkcji muzycznej i miksowaniu, otwartość oznacza naturalne, przejrzyste brzmienie z wyraźnym oddzieleniem poszczególnych instrumentów i głosów, co wpływa na percepcję realizmu i przestrzenności dźwięku.

W przetwarzaniu sygnału otwartość może być rezultatem działania układów korekcji barwy dźwięku, kompresji oraz efektów przestrzennych, które przeciwdziałają efektowi kompresji dynamiki i „zamknięcia” brzmienia. Zjawisko to jest ważne zarówno dla realizatorów dźwięku, jak i słuchaczy, gdyż zwiększa komfort słuchania i wpływa na estetykę odbioru muzyki czy nagrań.