Obrazowanie (imaging) – tworzenie precyzyjnej mapy dźwiękowej przed słuchaczem.

Termin odnosi się do procesu tworzenia w przestrzeni słuchowej szczegółowego rozkładu elementów dźwiękowych, który pozwala na lokalizację ich źródeł względem słuchacza. W praktyce oznacza to uzyskanie wrażenia trójwymiarowego rozmieszczenia instrumentów, głosów lub efektów dźwiękowych w nagraniu lub podczas odtwarzania na systemie audio. Obrazowanie dźwięku jest jednym z kluczowych aspektów jakości reprodukcji dźwięku, wpływając na immersję oraz realizm odbioru.

Proces ten jest realizowany dzięki odpowiedniemu zastosowaniu technik nagraniowych i przetwarzania sygnału, takich jak rozmieszczenie mikrofonów, faza, różnice czasu dotarcia fal dźwiękowych do uszu, a także urządzenia reprodukujące dźwięk – słuchawki lub głośniki z właściwą kalibracją. W warunkach studyjnych osiąga się go również za pomocą narzędzi do miksowania i masteringu, które mogą manipulować panoramą, poziomem głośności oraz efektami przestrzennymi, aby uzyskać precyzyjne rozmieszczenie elementów dźwiękowych w polu stereofonicznym lub wielokanałowym.

Obrazowanie ma kluczowe znaczenie w wielu dziedzinach, takich jak produkcja muzyczna, realizacja nagrań koncertów, projekty filmowe czy gry komputerowe, gdzie umożliwia słuchaczowi dokładne odczytanie przestrzennego kontekstu dźwięku. W technologiach audio, szczególnie w systemach wysokiej klasy oraz w zaawansowanych słuchawkach, rozwijane są metody poprawiające obrazowanie, w tym techniki binauralne oraz wykorzystanie algorytmów przestrzennego przetwarzania sygnału.