Neutralność – brak własnego charakteru sprzętu, granie „tak jak nagrano”.

W kontekście technologii dźwięku i sprzętu audio termin odnosi się do cechy urządzenia lub systemu, który nie wprowadza własnych barw czy zniekształceń do sygnału dźwiękowego. Neutralność oznacza, że odtwarzany lub przetwarzany sygnał jest wiernym odwzorowaniem oryginalnego nagrania bez modyfikacji tonalnych, dynamicznych lub przestrzennych. Dzięki temu dźwięk oddawany jest „tak jak nagrano”, co jest szczególnie istotne w profesjonalnych zastosowaniach studyjnych oraz podczas krytycznej analizy materiału audio.

Sprzęt audio charakteryzujący się neutralnością nie narzuca własnego charakteru brzmienia, nie podbarwia ani nie wzmacnia wybranych częstotliwości, ani nie zmienia dynamiki sygnału w sposób subiektywny. Oznacza to, że zarówno mikrofony, przedwzmacniacze, konwertery analogowo-cyfrowe, jak i monitory odsłuchowe dążą do jak najdokładniejszego przekazania informacji dźwiękowej zawartej w nagraniu, umożliwiając tym samym rzetelną ocenę jakości i szczegółów dźwięku. Neutralność w sprzęcie audio jest często celem projektowym, choć jej osiągnięcie wymaga kompromisów i zaawansowanych rozwiązań inżynieryjnych.

W praktyce neutralność jest kluczowa w procesach produkcji muzycznej, miksowania oraz masteringu, ponieważ pozwala na obiektywne podejście do pracy z materiałem dźwiękowym. Jednocześnie w urządzeniach konsumenckich neutralne brzmienie bywa mniej pożądane przez słuchaczy, którzy mogą preferować sprzęt charakteryzujący się określoną barwą lub efektem brzmieniowym. W związku z tym, pojęcie to jest istotne przede wszystkim w obszarze profesjonalnej akustyki i technologii dźwięku.