Mono – system jednokanałowy, gdzie cały dźwięk dobiega z jednego punktu.

System jednokanałowy oznacza technologię dźwięku, w której cały sygnał audio jest przesyłany i odtwarzany z jednej ścieżki dźwiękowej. Oznacza to, że odbiorca słyszy dźwięk pochodzący z jednego punktu źródłowego, bez rozdzielenia na kilka kanałów przestrzennych. W praktyce mono wykorzystywany jest zarówno w nagraniach studyjnych, transmisjach radiowych, jak i w urządzeniach audio, gdzie nie ma potrzeby tworzenia efektu przestrzennego.

W porównaniu z systemami stereofonicznymi lub wielokanałowymi, mono charakteryzuje się prostotą realizacji i mniejszym zapotrzebowaniem na sprzęt do rejestracji i odtwarzania dźwięku. W przetwarzaniu sygnału mono polega na sumowaniu lub pojedynczym przekazaniu ścieżki audio, co eliminuje wszelkie różnice czasowe i fazowe między kanałami. Dzięki temu dźwięk jest z reguły jednolity i nie posiada efektu przestrzenności, co może być celowe w określonych zastosowaniach, takich jak nagrania mowy, audycje radiowe lub systemy public address.

W akustyce i muzyce mono wpływa na charakter odbioru dźwięku, skupiając go w jednym punkcie, co wpływa na percepcję lokalizacji źródła dźwięku. Chociaż współcześnie dominuje technologia stereo i dźwięk przestrzenny, systemy mono wciąż są powszechnie stosowane, zwłaszcza w sprzęcie przenośnym, prostych systemach nagłośnieniowych oraz tam, gdzie liczy się spójność i klarowność sygnału, a nie jego przestrzenność.