Minimalizm sprzętowy – filozofia budowania systemów z jak najmniejszej liczby elementów.

Jest to podejście do projektowania i konstruowania systemów audio, które polega na ograniczeniu liczby komponentów do absolutnego minimum niezbędnego do uzyskania wysokiej jakości dźwięku. W praktyce przekłada się to na uproszczenie obiegu sygnału, redukcję ilości elementów pasywnych i aktywnych, a także minimalizację interfejsów pośrednich. Celem jest zmniejszenie zniekształceń, strat sygnału oraz zakłóceń, co ma wpływ na klarowność, dynamikę i naturalność brzmienia.

Minimalizm sprzętowy znajduje zastosowanie zarówno w nagraniach studyjnych, jak i w systemach odsłuchowych, gdzie decyzje projektowe muszą uwzględniać kompromis między jakością a prostotą. W obszarze przetwarzania sygnału często wiąże się z wykorzystaniem pojedynczych etapów filtracji lub wzmacniania, a także z eliminacją zbędnych procesów cyfrowych. W muzyce minimalistyczna budowa sprzętu pozwala na bardziej intymne, bezpośrednie doznania dźwiękowe, sprzyjając jednocześnie lepszej kontroli nad sygnałem oraz jego naturalnym charakterem.