Matowość – brak życia i blasku w dźwięku, stłumienie.

Termin odnosi się do cechy dźwięku charakteryzującej się brakiem wyrazistości, życia i blasku, co objawia się jako stłumienie lub zmatowienie brzmienia. W praktyce audio matowość manifestuje się utratą wysokich częstotliwości, osłabieniem harmonicznych i zmniejszeniem dynamiki sygnału, co prowadzi do wrażenia dźwięku mniej klarownego i mniej energetycznego. Zjawisko to może być wynikiem zarówno niedoskonałości technicznych w torze audio, jak i celowego przetwarzania sygnału.

W technologiach nagrań i przetwarzania dźwięku matowość często występuje przy zastosowaniu filtrów dolnoprzepustowych, kompresji zbyt wysokich wartości, lub przez użycie taniego i niskiej jakości sprzętu audio, który nie jest w stanie wiernie odtworzyć całego spektrum częstotliwości. W akustyce pomieszczeń zjawisko może wynikać z nadmiernego pochłaniania wysokich tonów przez materiały wykończeniowe, co redukuje naturalne odbicia i powoduje zmniejszenie przestrzenności i żywotności dźwięku.

W kontekście muzycznym matowość jest postrzegana jako cecha negatywna, która obniża jakość odbioru i ekspresję nagrań lub wykonania na żywo. Jednakże w niektórych przypadkach, np. w produkcji muzyki elektronicznej czy podczas tworzenia efektów dźwiękowych, świadome wprowadzenie elementów matowości może służyć uzyskaniu określonego klimatu czy atmosfery. W złożonych systemach audio dążenie do eliminacji matowości polega na stosowaniu korekcji barwy tonu, odpowiedniej equalizacji oraz korzystaniu z wysokiej klasy sprzętu i optymalizacji akustyki pomieszczenia.