Loudness war – trend polegający na nadmiernym kompresowaniu dynamiki nagrań.

Termin odnosi się do zjawiska w technice nagrań muzycznych i produkcji dźwięku polegającego na znacznym ograniczaniu zakresu dynamiki sygnału audio poprzez intensywne stosowanie kompresji i limitacji. Celem tego procesu jest podniesienie ogólnego poziomu głośności odtwarzanego materiału, aby wyróżnić go w kontekście komercyjnym, zwłaszcza w środowiskach o dużym natężeniu dźwięku lub na platformach radiowych. Nadmierne wspinanie się na wyższe poziomy głośności często odbywa się kosztem jakości nagrania, prowadząc do utraty naturalnej dynamiki muzyki, zniekształceń oraz mniejszej selektywności dźwiękowej.

Trend ten miał swoje apogeum na przełomie XX i XXI wieku, kiedy intensywne nadrabianie głośności stało się standardem w produkcji albumów muzycznych oraz singli. Efekt ten w praktyce obniża komfort odsłuchu i przyczynia się do zjawiska „zmęczenia słuchacza”. W odpowiedzi na negatywne konsekwencje powstały inicjatywy promujące zachowanie oryginalnej dynamiki nagrań, a także technologie i metody masteringowe optymalizujące jakość dźwięku bez konieczności nadmiernego podbijania głośności. Zjawisko to ilustruje konflikt między aspektami produkcyjnymi, marketingowymi i akustycznymi we współczesnej technologii dźwięku.