Koloryzacja – odstępstwo od neutralności, nadawanie własnej barwy przez sprzęt.

Termin odnosi się do charakterystycznego zabarwienia dźwięku, jakie wprowadza używany sprzęt audio lub proces przetwarzania sygnału, odbiegający od neutralnej, wiernej reprodukcji oryginalnego nagrania. Koloryzacja może być wynikiem specyficznej konstrukcji elektronicznej, zastosowanych komponentów, obwodów lub programistycznych algorytmów, które modyfikują parametry sygnału, takie jak częstotliwości, dynamika czy harmoniczne. Efektem jest nadanie dźwiękowi określonej barwy lub charakteru, często postrzeganej jako „ciepło”, „jasność” lub „przytłumienie”, co bywa pożądane w praktyce realizacji dźwięku.

Zjawisko to ma istotne znaczenie w akustyce oraz produkcji nagrań, gdzie koloryzacja może wpływać na percepcję muzyki i jakość odsłuchu. W sprzęcie audio, takim jak wzmacniacze, mikrofony, konsolety mikserskie czy przetworniki cyfrowo-analogowe, koloryzacja świadomie lub nieświadomie kształtuje końcowy efekt dźwiękowy. Choć wierna reprodukcja dźwięku dąży do minimalizacji tego zjawiska, w wielu zastosowaniach koloryzacja jest używana jako narzędzie artystyczne lub korekcyjne, pozwalające podkreślić lub złagodzić określone cechy brzmienia.