Jasność – przewaga wysokich tonów nad resztą pasma.

Jasność w kontekście dźwięku i akustyki odnosi się do charakterystyki tonalnej, w której dominuje wyższa część widma częstotliwościowego, czyli przewaga tonów wysokich nad średnimi i niskimi. Efekt ten wpływa na percepcję barwy dźwięku, powodując, że brzmienie staje się bardziej wyraziste, klarowne i przebijające się w miksie. Jasność jest istotna zarówno w muzyce, jak i w nagraniach audio, ponieważ może ułatwiać rozpoznawalność poszczególnych instrumentów czy głosów oraz poprawiać separację elementów w wielośladowych produkcjach.

W technologii dźwięku oraz przetwarzaniu sygnału jasność można kształtować poprzez stosowanie korektorów parametrycznych lub graficznych, które umożliwiają podbicie pasma wysokich częstotliwości. Sprzęt audio, takie jak wzmacniacze czy przetworniki, również może wpływać na jasność dźwięku poprzez swoją charakterystykę częstotliwościową. Przy projektowaniu systemów nagłośnieniowych i studyjnych ważne jest uwzględnienie właściwej równowagi tonalnej, aby uniknąć nadmiernej ostrości, która bywa postrzegana jako męcząca dla słuchacza.

W muzyce jasność jest często pożądanym elementem barwy dźwięku, zwłaszcza w brzmieniu instrumentów takich jak talerze perkusyjne, skrzypce, czy gitara elektryczna, ponieważ podkreśla detale oraz artykulację. W akustyce pomieszczeń i realizacji dźwięku jasność może być korygowana także za pomocą odpowiedniego ustawienia mikrofonów, zastosowania absorberów lub dyfuzorów, które modyfikują sposób odbicia wysokich częstotliwości w przestrzeni.