Głośność odczuwalna – subiektywne wrażenie głośności zależne od częstotliwości.

Jest to subiektywne odczucie natężenia dźwięku przez człowieka, które nie jest liniowo związane z mierzalnym poziomem ciśnienia akustycznego. Percepcja głośności uwarunkowana jest przede wszystkim przez częstotliwość dźwięku, co oznacza, że dźwięki o tej samej wartości ciśnienia akustycznego mogą być odbierane jako mniej lub bardziej głośne w zależności od ich barwy tonalnej. Zjawisko to wynika z charakterystyki czułości ludzkiego ucha, które jest najbardziej wrażliwe na częstotliwości w zakresie około 2–5 kHz.

W akustyce i technologii dźwięku uwzględnia się tę właściwość, stosując krzywe wagowe, takie jak krzywe A, które modelują ludzką percepcję głośności w funkcji częstotliwości. Krzywe te są wykorzystywane do kalibracji sprzętu audio, optymalizacji nagrań i pomiarów dźwięku, tak aby wyniki pomiarów lepiej odpowiadały rzeczywistemu wrażeniu słuchowemu. W praktyce oznacza to, że sygnały o różnych częstotliwościach mogą być odpowiednio korygowane lub ważone, co jest istotne dla inżynierów dźwięku i akustyków podczas projektowania systemów nagłośnieniowych oraz obróbki sygnałów audio.

Zrozumienie zależności pomiędzy rzeczywistym ciśnieniem akustycznym a percepcją głośności pozwala na bardziej precyzyjne zarządzanie jakością dźwięku, a także na poprawę komfortu słuchowego użytkowników sprzętu audio. W kontekście muzyki i miksowania dźwięku wiedza na temat głośności odczuwalnej jest niezbędna do tworzenia balansów między instrumentami i elementami nagrania, co wpływa bezpośrednio na ostateczne brzmienie kompozycji.