Głębokość sceny – odległość między instrumentami ustawionymi z przodu i z tyłu.

Termin ten odnosi się do właściwości przestrzennej nagrania lub systemu audio, opisującej percepcyjną odległość między źródłami dźwięku rozmieszczonymi w płaszczyźnie głębi, czyli od przodu do tyłu sceny akustycznej. W praktyce odnosi się do zdolności systemu nagraniowego lub odtwarzającego do wiernego oddania różnic w położeniu instrumentów czy innych źródeł dźwięku w osi prostopadłej do linii słuchacza, co wpływa na realizm i immersję odbioru.

Głębokość sceny jest wynikiem wielu czynników akustycznych i technicznych, takich jak charakterystyka mikrofonów, techniki wielomikrofonowe, zastosowanie efektów pogłosowych, czy właściwości przetwarzania sygnału, jak korekcja czasowa i amplitudowa. W nagraniach muzycznych odpowiednie rozmieszczenie i mixowanie źródeł dźwięku umożliwia stworzenie iluzji przestrzennej głębi, dzięki czemu słuchacz ma wrażenie nie tylko szerokości i wysokości, ale także odległości między elementami sceny dźwiękowej.

W systemach nagłaśniających i sprzęcie audio, wpływ na percepcję głębokości mają także parametry takie jak opóźnienia, charakterystyka częstotliwościowa sygnału oraz zastosowane algorytmy przestrzennego przetwarzania dźwięku. Doskonalenie technik stereo i surround sound, a także rozwój technologii 3D audio, pozwala coraz precyzyjniej kontrolować aspekt głębi sceny dźwiękowej, co jest szczególnie cenione w produkcjach muzycznych, filmowych czy grach komputerowych.