Gładkość – płynne brzmienie bez ostrych krawędzi i piku częstotliwości.

Termin odnosi się do jakości brzmienia charakteryzującej się płynnym i jednorodnym przejściem pomiędzy harmoniami oraz tonami, bez obecności nagłych, wyraźnych podbicia lub załamań w widmie częstotliwościowym. W praktyce audio jest to cecha pożądana przy produkcji oraz odtwarzaniu dźwięku, ponieważ umożliwia naturalne i przyjemne odbieranie sygnału, minimalizując uczucie ostrości czy nieprzyjemnego zgrzytu. Gładkość brzmienia może być rezultatem odpowiedniego doboru komponentów sprzętowych, takich jak przetworniki, wzmacniacze czy kolumny, a także prawidłowej obróbki sygnału, na przykład w zakresie korekcji barwy, kompresji czy filtracji.

Zjawisko to jest istotne zarówno w kontekście nagrań studyjnych, jak i odtwarzania na żywo, gdzie zapewnienie równowagi tonalnej i unikanie szkodliwych piku w paśmie częstotliwości sprzyja klarowności i komfortowi słuchowemu. W akustyce gładkość może być również rozpatrywana w odniesieniu do charakterystyk pomieszczeń odsłuchowych, gdzie eliminacja rezonansów i odbić o ostrych szczytach przekłada się na bardziej naturalne i spójne doznania dźwiękowe. W przetwarzaniu sygnału stosowane są różnorodne algorytmy mające na celu wygładzenie widma dźwięku, co pozwala na redukcję zakłóceń i poprawę jakości odbioru.