Fusion – połączenie jazzu z rockiem, funkiem lub elektroniką.

Termin odnosi się do gatunku muzycznego powstałego na styku jazzu, rocka, funku oraz elektroniki, charakteryzującego się eksperymentalnym podejściem do budowy dźwięku i aranżacji. W kontekście technologii dźwięku fusion wykorzystuje zaawansowane techniki nagraniowe oraz przetwarzania sygnału, łącząc klasyczne instrumentarium jazzowe z elektroniką i efektami gitarowymi typowymi dla rocka i funku. Ta hybryda wymaga często stosowania nowoczesnych urządzeń audio, takich jak syntezatory, procesory efektów czy interfejsy cyfrowe, które pozwalają na kreację złożonych, wielowarstwowych tekstur dźwiękowych.

W zakresie akustyki i produkcji muzycznej fusion stawia wyzwania związane z równoważeniem naturalnych brzmień instrumentów akustycznych z elektronicznymi generacjami dźwięków. Kluczowe staje się zastosowanie mikserów oraz procesorów dynamiki, które umożliwiają precyzyjne zbalansowanie sygnałów o różnej charakterystyce spektralnej i dynamice. Nagrania muzyki fusion są często realizowane wielośladowo, co pozwala na elastyczną manipulację dźwiękiem w postprodukcji, a także na integrację różnorodnych elementów syntezowanych i akustycznych, tworząc kompleksowy i innowacyjny efekt końcowy.