Electronic Music – szeroki nurt muzyki tworzonej za pomocą instrumentów elektronicznych.

Termin odnosi się do szerokiego nurtu muzyki tworzonej za pomocą instrumentów elektronicznych oraz technologii dźwiękowych opartych na syntezie, przetwarzaniu sygnału i nagraniach cyfrowych lub analogowych. Kluczowym elementem tego stylu jest wykorzystanie urządzeń takich jak syntezatory, automaty perkusyjne, samplery oraz komputery, które umożliwiają generowanie, modulację oraz manipulację dźwiękiem na różnorodne sposoby. Muzyka elektroniczna wykorzystuje techniki takie jak synteza subtraktywna, addytywna, FM, granulacja czy obróbka sygnału w czasie rzeczywistym.

W dziedzinie akustyki i technologii nagrań, muzyka ta często korzysta z nowoczesnych metod przetwarzania cyfrowego, efektywnie umożliwiających kontrolę nad barwą, dynamiką i przestrzenią dźwięku. Do nagrywania i miksowania stosuje się zaawansowane stacje robocze DAW (Digital Audio Workstation) oraz efekty DSP (Digital Signal Processing), takie jak pogłos, delay, modulacje czy filtry. Sprzęt audio używany w produkcji muzyki elektronicznej obejmuje zarówno sprzęt analogowy, jak i cyfrowy, a rozwój technik syntezy i obróbki sygnału przyczynił się do powstania wielu podgatunków oraz form eksperymentalnych.

W kontekście historii i rozwoju technologii, elektroniczna muzyka odegrała istotną rolę w ewolucji przemysłu muzycznego, wpływając na estetykę, sposób kompozycji i performansu. Zjawisko to jest także przykładem syntezy technologii audio z kreatywnością artystyczną, umożliwiając tworzenie dźwięków i pejzaży akustycznych niemożliwych do uzyskania przy pomocy tradycyjnych instrumentów. W efekcie, muzyka elektroniczna stanowi ważny obszar badań i innowacji w dziedzinie technologii dźwięku, akustyki oraz produkcji audio.