Dyfuzja – rozproszenie fali dźwiękowej w celu uniknięcia echa.

Proces polegający na rozpraszaniu fali dźwiękowej, mający na celu zminimalizowanie efektu echa, które może zaburzać percepcję dźwięku w pomieszczeniach lub podczas nagrań audio. W praktyce dyfuzja dźwięku realizowana jest za pomocą specjalnych elementów akustycznych, zwanych dyfuzorami, które rozpraszają falę akustyczną na różne kierunki, zapobiegając jej skupieniu i odbiciom zwrotnym w jednym miejscu. Dzięki temu przestrzeń akustyczna staje się bardziej naturalna i równomierna, co ma kluczowe znaczenie w studiach nagraniowych, salach koncertowych oraz miejscach odsłuchowych.

Technologia dyfuzji znajduje zastosowanie zarówno w inżynierii dźwięku, jak i w przetwarzaniu sygnału akustycznego. W środowiskach studyjnych pozwala na poprawę jakości dźwięku rejestrowanego oraz jego reprodukcji, eliminując powstawanie niepożądanych efektów akustycznych, takich jak echa czy pogłosy maskujące. Dyfuzory mogą być wykonane z różnych materiałów i zaprojektowane w oparciu o różne zasady fizyczne – od klasycznych elementów o strukturze półkolistej lub wielościennej, po zaawansowane konstrukcje fractalowe czy komputerowo modelowane wzory.