Detaliczność – łatwość w wychwytywaniu niuansów, np. skrzypnięcia krzesła w studio.

Pojęcie odnosi się do zdolności systemu nagraniowego, urządzenia odsłuchowego lub kontekstu akustycznego do precyzyjnego rejestrowania i reprodukowania drobnych, subtelnych elementów dźwięku, które mogą umykać mniej czułym aparaturom. W praktyce detaliczność przejawia się m.in. w wyraźnym uchwyceniu niuansów tonalnych, zjawisk naturalnych czy tzw. artefaktów dźwiękowych, takich jak skrzypnięcie krzesła czy szum powietrza, które podnoszą realizm i bogactwo odbioru słuchowego. Dzięki temu odbiorca może doświadczyć bardziej autentycznego, wielowymiarowego brzmienia.

W kontekście technologii audio, wysoka detaliczność wymaga precyzyjnych mikrofonów o szerokim spektrum przenoszenia częstotliwości i niskim poziomie szumów własnych, a także wysokiej klasy konwersji analogowo-cyfrowej i odwrotnie. Ważną rolę odgrywa także odpowiednie przetwarzanie sygnału, eliminujące zakłócenia i kompresję dźwięku, która zbyt agresywnie redukując zakres dynamiczny, może zubożyć szczegółowość nagrania. W muzyce i produkcji dźwiękowej możliwość wychwycenia detali bywa kluczowa dla interpretacji artystycznej oraz dla oddania specyficznego charakteru wykonania lub przestrzeni akustycznej, w której dzieje się rejestracja dźwięku.