Ciemne brzmienie – dominacja niskich tonów przy wycofanej górze pasma.

Termin odnosi się do charakterystyki tonalnej dźwięku, w której widoczna jest przewaga tonów niskich przy jednoczesnym ograniczeniu lub tłumieniu tonów wysokich. W praktyce brzmienie tego typu cechuje się ciepłem i pełnią, lecz celem jest uniknięcie ostrości i sybilantów pojawiających się w wyższych rejonach pasma częstotliwości. W rezultacie uzyskuje się efekt bardziej stonowanego, łagodnego dźwięku, który bywa opisywany jako „ciemny”.

W kontekście technologii dźwiękowej takim efektem można manipulować zarówno na etapie nagrywania, podczas korekcji sygnału audio, jak i na końcowym etapie odtwarzania, stosując specjalistyczne filtry lub korektory graficzne. Ciemne brzmienie często jest pożądane w muzyce czy realizacji nagrań, aby podkreślić pełnię basu w instrumentach niskotonowych lub nadać wokalowi bardziej intymny charakter, a jednocześnie zredukować nieprzyjemne, metaliczne barwy.

W sprzęcie audio, takim jak wzmacniacze, kolumny głośnikowe czy słuchawki, ciemne brzmienie może wynikać zarówno z dobranej charakterystyki częstotliwościowej, jak i konstrukcji elementów akustycznych. Zjawisko to bywa zarówno krytykowane, zwłaszcza jeśli nadmierne ograniczenie wysokich tonów negatywnie wpływa na klarowność i przejrzystość dźwięku, jak i cenione za tworzenie przyjemnego, muzykalnego efektu odsłuchu.