B-Side – utwór dodatkowy, który pierwotnie nie wszedł na główną płytę.

Termin odnosi się do utworu muzycznego umieszczanego na odwrocie winylowej płyty singlowej lub kasety, stanowiącego uzupełnienie dla głównego nagrania, zwykle zwanego A-Side. W historii nośników analogowych, gdzie singiel składał się z dwóch stron, utwór dodatkowy był niejako utworem pobocznym, nieprzewidzianym jako główny przebój lub promocyjne nagranie, choć często posiadał własną wartość artystyczną i kolekcjonerską.

W kontekście nagrań audio i produkcji muzycznej, materiał ten mógł obejmować kompozycje nieprzyjęte do oficjalnego albumu, alternatywne wersje, remiksy, czy eksperymentalne dźwięki, które nie spełniały wymagań komercyjnych lub stylistycznych głównego wydawnictwa. Z punktu widzenia technologii dźwięku i nośników, obecność dodatkowego utworu na B-Side wykorzystuje fizyczną możliwość dwustronnego zapisu, co pozwalało na efektywne wykorzystanie przestrzeni nośnika.

W erze cyfrowej pojęcie to zachowało status kulturowy i historyczny, choć dotyczy głównie wersji fizycznych i tradycyjnych formatów, a nie współczesnych mediów streamingu, gdzie struktura albumów i singli uległa zmianie. Jednakże materialne nośniki analogowe i ich przetwarzanie sygnału pozostają ważnym elementem dziedzictwa audio, a B-Side jest symbolem dodatkowej, często mniej znanej warstwy muzycznej twórczości artystów.