Album koncepcyjny – płyta, na której utwory łączą się w jedną opowieść.

Jest to forma albumu muzycznego, w którym poszczególne utwory są powiązane tematycznie lub narracyjnie, tworząc spójną całość artystyczną. Konstrukcja ta wymaga precyzyjnego zaplanowania zarówno pod względem kompozycyjnym, jak i produkcyjnym, aby zapewnić płynne przejścia między fragmentami oraz zachować ciągłość opowieści. W warstwie technicznej nagrania często stosuje się odpowiednie techniki miksowania, mastering oraz efekty dźwiękowe, które wzmacniają spójność i atmosferę całego dzieła.

W kontekście przetwarzania sygnału audio, tego typu wydawnictwa mogą wykorzystywać narzędzia umożliwiające manipulację dźwiękiem tak, aby podkreślić narrację – na przykład automatyczne płynne przejścia między utworami (crossfading), wprowadzenie motywów dźwiękowych powtarzanych w różnych fragmentach albumu czy też przestrzenne efekty akustyczne budujące odpowiedni nastrój. W niektórych przypadkach używa się zaawansowanych technik nagraniowych i wielościeżkowego miksu, które pozwalają na tworzenie kompleksowych struktur dźwiękowych zgodnych z zamysłem artystycznym.

W efekcie odbiorca ma do czynienia z integracją muzyki i opowieści, co powoduje, że album nie jest jedynie zbiorem niezależnych piosenek, lecz formą narracyjną, często zbliżoną do dźwiękowego spektaklu. Jest to istotne z punktu widzenia projektowania dźwięku, gdyż wymaga utrzymania stałej dynamiki, tonalności oraz jakości nagrania, aby całość przekazu była zrozumiała i angażująca na poziomie audiowizualnym.